Το τελευταίο καιρό γνωρίζω κάποια άτομα.

Άτομα που όταν μαθαίνω πως είναι η ζωή τους μου ανοίγουν τα μάτια. Με κάνουν να σκεφτώ και να προβληματιστώ. Με κάνουν να σκεφτώ πράγματα που ποτέ δεν πέρασαν από το μυαλό μου. Με κάνουν να σκεφτώ ότι μέχρι τώρα ζούσα στη κοσμάρα μου και ότι τα προβλήματα που νόμιζα ότι είχα δεν ήταν προβλήματα. Μα καθόλου.

Ασχολούμαι με ασήμαντα πράγματα και δεν έβλεπα τους ανθρώπους γύρω μου. Δεν έβλεπα τη πραγματικότητα. Λες και ζούσα σε ένα άλλο κόσμο εντελώς διαφορετικό. Είναι η δεύτερη φορά που νιώθω έτσι. Την πρώτη φορά με απασχόλησε για λίγο το θέμα αλλά μετά σιγά σιγά έφυγε από το νου μου. Χτες όμως που γνώρισα ένα καινούριο πρόσωπο και έμαθα πως είναι η ζωή της το ένιωσα πάλι. Αυτή τη φορά το γράφω εδώ να να μην το ξεχάσω. Τελικά καταπιάνομαι με τα δικά μου δήθεν προβλήματα και δεν μαθαίνω να εκτιμώ αυτά που έχω. Και κυρίως δεν παίρνω παραδείγματα από άλλους. Από άλλους που ορισμένα πράγματα δεν τους ήρθαν εύκολα στη ζωή. Το παλεύουν όμως το θέμα και τα πάνε πολύ καλά. Αυτά πρέπει να κοιτώ εγώ και να παίρνω παραδείγματα.

Και ύστερα νομίζω ότι εγώ έχω προβλήματα. Βλακείες.

They say we shouldn't let anyone tell us what we can't do.

That's the easy part.

 How about not letting ourselves tell us what we can't do?

I got drunk. Again.

And you weren't right there with me. Again.

And I don't know whose loss it was. Mine or yours?

I also stood in front of the mirror. And I tried to concentrate on my eye pupils. Aren't they supposed to be smaller or bigger or something when you are a little bit tipsy shall I say??

I also knew of this guy while I was studying. A Cypriot boy. A true mama's boy. I didn't know him that well. But I knew his girlfriend really well. And I heard stories about him from his girlfriend. He was the sort of boy who would have his daddy pull some strings so that he wouldn't have to complete his full military service and would get out of it in just 9 months. He was the sort of boy who would get away with speeding tickets just by mentioning the name of his daddy to the policeman. And these are the things I heard of because these are, shall I say, minor things. Who knows what other sort of things he got away with by having his daddy pull some strings.

I just found out that this boy was elected something in the recent elections. I guess he is trying to get into politics. I guess he could be the future president for example. So these are the sort of people we vote for. I guess we do get what we deserve.

Ήρθε και ο καινούριος χρόνος. Επιβάλλεται λοιπόν να ευχηθώ καλή χρονιά σε μένα (πάνω απ' όλα πρέπει να προσέχω και τον εαυτό μου), στους γείτονες, στους κατοίκους αυτού του νησιού και όλου του κόσμου. Να σταματήσω τωρά γιατί θα πνιγούμαι από τα πολλά μέλια.

Έχει καιρό να παρακολουθήσω το περίγυρο μου. Πριν λίγο καιρό όμως έγινε κάτι που με εντυπωσίασε. Καλή εντύπωση ή κακή εξαρτάται από τον καθένα μας. Πριν λίγες εβδομάδες ήμουν στο κέντρο της Λευκωσίας. Στο αυτοκίνητο μέρα μεσημέρι και είχε απίστευτη κίνηση. Όταν μετά απο δέκα λεπτά που ήμασταν στάσιμοι στο ίδιο σημείο κινηθήκαμε λίγο. Και άφησα να μπει μπροστά μου ένα αυτοκίνητο απο μια πάροδο. Μετά είδα ότι μέσα στο αυτοκίνητο ήταν 4 άτομα και ήταν όλοι τροχονόμοι. Έγραφε στο αυτοκίνητο τροχονομία για να είμαι ειλικρινής. Κινηθήκαμε λίγο και μετά άλλα πέντε λεπτά στάσιμοι. Μέσα σε εκείνα τα 5 λεπτά το αυτοκίνητο τροχονόμων πήγαινε πέρα δώθε. Όπως δηλαδή όταν κάθεσαι στο αυτοκίνητο και αρχίζεις και "πηδάς" καθιστός και νιώθεις το αυτοκίνητο να σούζεται? Κάπως έτσι. Ήταν οι τροχονόμοι και όπως τους σύγκοψα μακάρι να ήταν γύρω στα 25. Τρεις άντρες και μία κοπέλα. Και κάνανε όπως τα μωρά. Με το κρύο καφέ τους από το μπίνερυ νομίζω αν είδα καλά. Πηδούσανε, πειράζανε ο ένας τον άλλο, έδερνε ο ένας τον άλλο (φιλικά). Όπως τους δεκαοχτάχρονους που μόλις πήρανε την άδεια τους και φακκούν γυρούς της Λευκωσίας για πρώτη φορά με το αυτοκίνητο των γονιών τους και κάνουν τις συνηθισμένες πελλάρες που όλοι κάναμε. Εκείνο το είδος ανθρώπων όμως είναι 18 χρονών και δικαιολογημένα κάνουν λίγες πελλάρες. Αυτοί ήταν τροχονόμοι που δίνουν οδηγίες σε εμάς του κοινούς θνητούς.

 Δεν πάω να κάνω και εγώ αυτή τη δουλειά? Να νιώθω και υπεράνω άμα θέλω? Να νιώσω και εγώ σαν μωρό που κάνει τις πελλάρες του ξέγνοιαστα? Να φακκώ τους γυρούς μου Λευκωσία να κάνω τις πελλάρες μου? Εεεεε??

Χτες έτσι για αλλαγή είπα να βγω έξω με διαφορετική παρέα γιατί η ζωή μου έχει καταντήσει μια ρουτίνα και ήθελα κάτι διαφορετικό. Έτσι είπα να κάνω μικρά μικρά βηματάκια για να βγω από τη ρουτίνα πριν  να είναι πολύ αργά.

Ξέρω δεν είναι και πολύ μεγάλη αλλαγή αλλά σιγά σιγά. Ίσως το επόμενο βήμα είναι να κάνω μπάντζη τζάμπινγκ.  Είπαμε να βρεθούμε σε ένα συγκεκριμένο τόπο και μετά να πάμε μαζί. Πηγαίνω λοιπόν στο τόπο που είχαμε πει, παρκάρω και περιμένω. Η μηχανή σε λειτουργία και τα φώτα ανοιχτά. Μετά από 2-3 λεπτά έρχεται άλλο αυτοκίνητο και παρκάρει δίπλα μου. Κατεβαίνει ο οδηγός περίπου 50 χρονών με το υφάκι που έχει ο κάθε άντρας ο βαρύς ο ασήκωτος εγώ είμαι και κανείς άλλος. 

 

Κατεβαίνει λοιπόν ο οδηγός και αντί να μπει στο πρακτορείο στοιχημάτων που ήταν εκεί, κοιτά με το υφάκι του από πάνω μέχρι κάτω το αυτοκίνητο μου λες και δεν είχε κανένα μέσα...πηγαίνει μπροστά από το αυτοκίνητο μου και το παρατηρά με ένα προκλητικό ύφος...καλά λέω τι κάνει τώρα αυτός? Κοιτάζει το επόμενο αυτοκίνητο που σκέφτεται να κλέψει? Με όλες αυτές κλεψιές αυτοκινήτων που έχω ακούσει τώρα τελευταίος όλα τα περιμένω...που πέρνουν το αυτοκίνητο και φεύγουν κύριοι λες και τίποτα δεν συμβαίνει..Τέξας γίναμε. Και περισσότερες πιθανότητες υπάρχουν να πετάσει μια αγελάδα παρά να τα βρει η αστυνομία Κύπρου. 

Πίσω στο θέμα μας...το κοίταζε που λες ο κύριος το αυτοκίνητο με ένα ύφος...λες και ήτανε δικό του...θα το κοίταζε για κανένα λεπτό...μετά το λεπτό δεν άντεξα και μέσα στην ησυχία του παίζω την πουρού! χαχα πετάχτηκε ίσια πάνω όπως λέμε και στα κυπριακά...φύρτικα εγώ από το γέλιο και αυτός μόνο που δεν κατούρησε πάνω του...χαχα το σκέφτομαι και ακόμα γελάω!! συγνώμη δηλαδή πόση ώρα να κοιτάζει το αυτοκίνητο μου?? Να πεις πως δεν ήξερε ότι ήταν κάποιος μέσα και δεν με είδε? Αφού η μηχανή του αυτοκινήτου ήταν σε λειτουργία και τα φώτα ανοιχτά.Οπως και να έχει πήρα τα νούμερα του γιατί δεν ξέρεις ποτε. 

I won't say I wish I could understand people because then life would be very boring. We are all different. Sometimes we (or should I say I?) act childish, immature, selfish, mean at times but on the positive side when it comes to being serious and snapping out of it, out of all the selfishness etc, we do what we have to do to rise above ourselves.

And yes I have been selfish. We've all been selfish but that does not make it okay. What do I care if you've been selfish and immature and many other things? I can be all those things too. And I have been. But I've learned that leaving my selfishness behind and going after what I want does not make me weak. In fact it makes me stronger. In fact it makes me realise how weak you've been. So what if you laugh it all up? At least I was strong enough to admit what I wanted and went after it. And if I fail at least I'll know that I gave it a shot.

And I will put up with your selfishness and immaturity cause you are worth it. For now. Who knows? You might always be worth it or at some point you might not be worth it so much. I don't know about the future. All I know is about now. And right now I can honestly say you are worth it.

That's people for you I guess.

Έχω μια απορία.

Παίρνω τηλέφωνο κάποιο γνωστό για παράδειγμα που έχει λίγο καιρό να μιλήσουμε. Τον ή την παίρνω τηλέφωνο για να τους ευχηθώ για την γιορτή τους ή τα γενέθλια τους ή απλώς τους παίρνω για να μάθω τα νέα τους. Και πάντα η ίδεα κουβέντα. Ρε μανιτάρι χάθηκες, που ήσουν τόσο καιρό και δεν μας έπαιρνες τηλέφωνο? Ε ρε παρέα ήμουν απασχολημένη αλλά να που θυμήθηκα τη γιορτή σου και σε πήρα να σου ευχηθώ. ΚΑι αφού χάθηκα όπως λες γιατί δεν έπαιρνες εσύ κανένα τηλέφωνο?

Πολλά άτομα το λένε αυτό...που χάθηκες και που χάθηκες...Μα μόνο εγώ χάθηκα δηλαδή?  Και το θέμα είναι ότι μόνο εγώ θα τους θυμηθώ και θα τους πάρω τηλέφωνο μετά από κάποιο διάστημα. Όχι δεν με πειράζει αλλά μην λες και την κουβέντα σου από πάνω. It goes both ways.